Goran Pilipović iz Banjaluke dobitnik je prve nagrade za poeziju na poetskom konkursu „Majski susreti“ Književnog kluba „Scena Crnjanski“. Konkurs je raspisan 15. februara 2026. godine.
Tišinama
Kad oluj presahne, utihne glas, tmina
A umoran talas porazi nadmoćna tišina
Tad kulisu neba pusta, siva, hladna
Šarobojem okiti jesen sunca gladna
Oživi lisjem k zemlji ga ljuljuškajuć’
Pa telima pastelnim tvore meki sag
Gordi goli hrast odenuće ledokoru svoju
Meki sag se skriti međ’ korene dubne, rodne
Dok krik davi odjek, glas ugušen zanemeće
U snovidima sreća, sunce, cveća dar proleće
Novi dan tad vaskrsnuće pismom iz daljine
Sivim, prašnim pismom sa bivše adrese
Nevino i tiho vratilo se, bez otiska, stiska
Od traženja zalutalo, umorno od nade
Svetionik verolomnih uminu, nestade
A Ti!?, Tebi je vratiti se kući, sebi
Bludni sine što se svetu prezren dade
Apostol svoj budi svetla, vere, nade
Ispuni prazninu sobom što čekaše na te’
Da bol živa Prometeja netragom umine
Večit slaveć’ rođendan bezmerne tišine
O autoru
Goran (Rade) Pilipović rođen je 1959. godine u Banjaluci, Republika Srpska, BiH. Po profesiji je inženjer arhitekture. Živi i radi u Banjaluci. Principe arhitektonskog komponovanja, kao univerzalne principe umjetnosti uopšte, transponuje u poetske slike koje govore o egzistenciji čovjeka, njegovoj „duši koja sve pamti“ pjevajući o ljubavi, prijateljstvu, kućnom pragu, putokazima… U traganju za smislom jednog ljudskog trajanja – od začetka do vječnosti, njegova poezija je krik, opomena i putokaz savremenom čovjeku u njegovom bjesomučnom trku, nesvjesnom bijegu od sebe i svoje suštine, izgubljenog u maglovitim bespućima. Ipak, sunce se na drevnom Istoku rađa i ljudska duša najbliža je sebi i najprirodnije radi kad – „radi na Sunce“!
Rubrika „Nagrađeni radovi“: ako ste nagrađeni ili pohvaljeni na konkursu, pošaljite nam pesmu, priču ili dramu na nagradjeniradovi@gmail.com, uz naziv konkursa i vrstu priznanja.