Predstavljen roman „Dosije Golubić“ Milana Jankovića iz Požarevca.

Filed under: nove knjige,Srbija,vesti |

milan jankvic dosije golubicNa 8. međunarodnom književnom „Think Tank Town“ festivalu u Leskovcu, pored promocija knjiga autora Aleksandra Stankovića iz Zagreba, Pavla Zelića iz Beograda, Ivane Stefanović iz Beograda, Ljubomira Živkova iz Beograda, te aforističarske grupe „Četiri jahača Srbokalipse“ sa juga Srbije, predstavljen je i roman „Dosije Golubić“ Milana Jankovića iz Požarevca.

Naglasivši da je reč o izuzetnom romanu, koji je daleko bolju kritičku i čitalačku recepciju doživeo u zemljama „regiona“ nego u Srbiji, jedan od moderatora, pisac Saša Stojanović je potvrdu za svoj stav nalazio u laskavoj kritici romana jednog od najeminentnijih književnih kritičara u Hrvatskoj, Darija Grgića. Dario Grgić je, naime, o piscu, Milanu Jankoviću, između ostalog naveo, da je temu životopisa „crvene verzije Džemsa Bonda“, Mustafe Golubića, „obradio furiozno, kombinacijom figirane dokumentarnosti i one vrste autentičnosti koju u svijetu još jedino ima literatura, a to je osjećaj da ste upravo na onim mjestima kojima se okreće stvaralačka imaginacija.”

Nakon pročitanog odlomka iz romana koji se odnosi na period kada se Mustafa Golubić, pred policijama iz mnogih evropskih zemalja, pa i Kraljevine SHS, krio u Leskovcu, izdajući se za fabrikanta obuće, Milorada Nikolića, drugi moderator, Predrag Stanković se posebno osvrnuo na, kako je to u svojoj kritici naglasio pokojni Mirko Đorđević, “razbarušeni jezik romana”. Takvu ocenu je samo nadovezao na osvrt Darija Grgića da je “rečenica Milana Jankovića krcata, i da su  to lađe koje su obilato natovarene slengom i novokovanicama”. Naglašavajući da “pitanja koja postavlja Jankovićev roman nisu samo dihotomijske rasprave o dobroti i zlu”, te “složenom odnosu anđela i đavola u istom čoveku”, Saša Stojanović i Predrag Stanković su prisutne u publici suočili sa dilemom ko je od nas danas spreman da živi i umre za ideju, ili da čak, kako je to Volter sročio, “veselo krene u zločin, pod zastavom svoga sveca.”

Pitanja iz publike pokrenula su i autora da pomene neke od aktera romana, kao što je, na primer, atomski fizičar i “teoretičar špijunaže”, Stevan Dedijer. (Stevan Dedijer je, kao student u Americi, bio Golubićev podređeni, opčinjen svojim div-uzorom u tolikoj meri, da je pred kraj skoro jednog veka dugog života ushićeno izjavio da je Mustafa Golubić “jedan od najsvetijih ljudi” koje je poznavao.) Promocija je završena u veselom tonu jer je pročitan još jedan šaljivi odlomak iz romana, napisan u leskovačkom dijalektu.

 

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *

Dokaži da nisi mašina: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

*